Sttt geheim kunstproject! In hokje, uit comfort!

Hokjes denken doen we allemaal weleens.
Ik ben er niet trots op, maar ook ik maak weleens schuldig aan het bestempelen van mensen! Blehhhh
Oppervlakkig en niet altijd zo positief.
Persoon in kwestie ziet er op een bepaalde manier uit en zal dus wel…….Stom eigenlijk. Want het klopt soms helemaal niet. Bovendien is het leven mooier als je echt kijkt, echte aandacht hebt, en ook vragen stelt….. niet altijd zomaar op het uiterlijk afgaan, maar wat dieper kijken.

Maar nu!
Nu ga ik de hokjes positief gebruiken voor mijn eigen kunstproject.
Cindy Sherman, Pablo Picasso, Vincent van Gogh, gingen mij al voor.
Ik ga zelfportretten maken.
Ik ga mijzelf in hokjes plaatsen, en wil ervaren wat dit met mij, en omgeving doet.

Op deze manier speel ik met het leven, met eigen regels, en maak van mijzelf een kunstproject. En waarom? Dat lees je hier.

Dit zijn de regels:
1 Ik neem beroepen of  “bijzondere personen” als uitgangspunt.
2 Sommige staan dicht bij me, sommige niet. Ik moet ze wel spannend of leuk vinden. Het moet mij inspireren.
3 Ik moet wel mijzelf blijven, dit is absoluut geen carnaval. Het mag mensen best subtiel opvallen, maar dat is zeker geen doel. Ik moet me prettig voelen in de outfit omdat ik gewoon de normale dingen ga doen.
4 Op een dag die mij uitkomt trek ik een loodje.
5 Die dag ga ik mij kleden, opmaken, stijlen als die persoon,
6 Duidelijk moet zijn dat het mijn hokjes zijn. Iemand anders zou het wellicht weer anders doen.
7 95% van de spullen die ik ga gebruiken moet ik al in huis hebben.
8 Gevolg: ik word gedwongen creatief te denken met de spullen die ik heb, en ook moet ik mijn make-up anders gebruiken.
9 Ik deel het op mijn blog omdat ik jou hoop te inspireren, en natuurlijk is het een stok achter de deur om dit ook echt te gaan doen.
10 Tussendoor heb ik ook gewoon af en toe pauze!
11 Mijn directe omgeving weet het niet, of zo min mogelijk. Op deze manier krijg ik vast ook reactie! En dat is extra spannend….
12 Ik maak dus looks, want hoewel ik best complimenten krijg over mijn manier van kleden, normaal gesproken kijk ik gewoon wat “”Schoon”” is en daarna geef ik te weinig tijd om er echt goed over na te denken. Die tijden zijn voorbij!

Het eerste loodje wat ik trok is….”De verkoopster in de Chanel winkel”

Word vervolgt.
Suzanne van Haaster

 

 

 

Suzanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *