Take a (cat) walk on the wild side deel 3; Naar Brussel

Daar liep ik dan met mijn tassen vol schoenen en panty’s  op Den Haag centraal, te laat komen was geen optie. TE vroeg stond ook zo
“happig en overenthousiast”. Het draaide weer eens om mijn terugkerende thema; “De balans”

Van het modellenbureau had ik door gekregen dat ik mee zou rijden met S een zeer ervaren show model, en ook M zou meerijden; die woonde immers ook in omgeving Den Haag. Als een echte stalkert had ik al op de site van het bureau zitten loeren wie die meiden waren. Migado dacht ik! Dat ziet er allemaal  professioneel uit.
De angst sloeg me om de hals; “Zou dit wel leuk worden? ”
Zo’n hele reis met twee maatje 36 topmodellen in de auto?
Van vroeger wist ik nog wel dat sommige modellen erg energie vretende wezens zijn; heel showy en druk, zeg maar gerust exobitionistische schreeuwerts.
Ik ben een super gevoelig mens, soms sta ik helemaal open, om dan vervolgens  leeg op een plaats van bestemming aan te komen.
En in dit geval leek me dat geen optie; Wie is dat dode vogeltje? Ow dat is Suzanne. Nee hoor, dat ging niet gebeuren.
Daarom sprak ik met mijzelf af; Wat er ook gebeurd, je blijft bij jezelf.
Meerijden was namelijk ook gewoon praktisch.
In je eentje naar Brussel is het punt niet. Maar nachts weer terug, dat is gewoon onverstandig en onveilig. Zeker omdat de show op een bedrijven terrein was.
Omdat ik toch nog tijd had op t station besloot ik een leuke “ijsbreker” te kopen. Iets lekkers! Uitdelen is altijd leuk vind ik, en staat ook aardig.
Snel liep ik naar het koekjes schap:  Zou ik; die curvy nieuweling wel in de smaak vallen bij die ervaren meiden als ik met chocola of koek aan zou komen? Hmm nee misschien toch niet zo’n slim plan!
Snel kocht ik zakjes worteltjes, stukjes appel, en flesjes water.
Hier zou ik vast neue freundinnen  mee maken!
product-52042
Om een lang verhaal kort te maken; ik had me voor niets zorgen gemaakt!
De reis werd erg gezellig, rustig en ontspannen. Het bleken hele leuke meiden! We hadden rustige en leuke gesprekken en er was ook gewoon tijd om te relaxen. Ik vond het lief dat ze super geïnteresseerd waren in het onderwijs en mijn blog, en misschien was ik zelf nog wel de drukste van het stel.

Toen het ijs een beetje gebroken was, en ik voorzichtig een stukje appel aanbood, wilde niemand. Vol goede moed pakte ik de peentjes…ook niet.
Hmm dacht ik….
“Leuk geprobeerd”

Hee, zei model S : terwijl ik op mijn worteltjes knabbelde, willen jullie misschien stroop wafels? Het zijn van die lekkere verse, kijk maar, zitten in het kastje!

Snel nam ik een slok van mijn watertje, ik moest natuurlijk wel gehydrateerd op plek van bestemming aankomen…

Suzanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *